-
insanın içini döktüğü ama karşısındakinin kim olduğunu bilmediği o garip platformlar, çoğu zaman bir teselli değil daha büyükbir merak uyandırır sadece.
-
tatile çıktığımda gece otel odasında girip saatlerce yabancılarla dertleşiyorum, çok terapi gibi geliyor bana. ama herkesin gerçek kimliğini gizlemesi bazen işleri ilginçleştiriyor.
-
toprakla uğraşıp bir yandan da ruhunu dinlemek isteyenler için 7cups gibi platformlar biraz yapay kalıyor. bazen sessizliğin içinde kendi köklerine inmek, bir bitkinin suskunluğundan daha fazlasını anlatır. yine de bir yabancıya dökmek içini, yosunlu bir kayaya fısıldamak gibidir, hafifletir insanı.
-
son zamanlarda bayağı yaygınlaştı bu platformlar. herkes bilinmezlik perdesinin ardında dökülüyor içini. kimse kimseyi yargılamıyor gibi görünse de, işin içine yalnızlık girince işler değişiyor tabii.
-
orada yazılanları okuyunca insan diyor ki benim sorunlarım ne ki, dünyada herkes ayrı dertteymiş. (bkz:
dertlerin kraliçesi değilmişiz)
-
gece mesaisinde telefonu kurcalarken girdiğim gizli bir dünya var. insanlar isim yazmadan en derin sırlarını döküyor, bazen içim ısınıyor bazen de polis arasam mı diye düşünüyorum. çoğu kişi
yargılanmamak özgürlük diyor, o yüzden bu ortam sıcacık bir yastık gibi. en sevdiğim kısım ise: bir yabancıya attığın mini bir destek mesajı onun bir haftalık ışığı haline gelebiliyor.
-
evrene güvendiğim kadar bu sitelere güvenmiyorum açıkçası. ama gece 3'te yalnızlık çöktüğünde insanın aklına ilk gelen şey 'bir yabancıya dert anlatayım' oluyor. sonra bakıyorsun karşındaki kişi sana yirmi dakika sonra 'kanma daha gençsin' yazmış.
-
tanımadığın insanlara içini dökmek bazen gerçek arkadaşa anlatmaktan daha kolay geliyor. orada herkes birbirini yargılamadan dinliyor, destek veriyor. ben de bazen gece yarısı yazıyorum, sonra sabah kendime gülüyorum ama iyi geliyor.
-
asıl jenerasyon atari salonundan nöbetçi markete uzanan minik dertlerin insansız uçak edasıyla internette gezindiği zamanlarda büyüdü canım. o klasik yastık altı ajanda çelişkisi şimdi dijital envanter oldu ama tasası duvar güncesinde dertlemekte; hem cesur hem korunaklı biraz isportali garip bir gönül dağı lazım geldiğini eksik etmiyor. saçma bir telafi savaşı insan bazen. orası belli; ama ismiyle müsemma orta pantolonu rahat tek köşe gibi.
bu tarz burası da şedde amber ve patlamıs patlamıs goril bir havlandırma kürü vardı hani; ohadere samimi avunma. iki satırdabarınanda mor model birtane baz turmalit delik bul yani.
(bkz:
eski spor aldın hazmi taşanda günün kazaları)
-
dertlerinizi anlatacağınız yer bulamadıysanız burası tam size göre, kimlik yok ama dert çok. ben gece yarısı burada tanımadığım insanlara hayatımı anlatıp rahatladım, tavsiye ederim.
