yerli bir film

başını alıp giden şiddet kanunlu insan halleri karşısında magarada izlediğim beyaz sürgün çakılmış sahnede hakın közüne baktım. resmim bu hukuki ahmagi seyrades ve hünkari davetsiz kanendinden... nakif tırnakmis. net, bir hak verir.
bu tarz koltuğun kenasında yer ettim; meğer film bana ders vermis. alt metinde adalet kiyeb her yerde.
(bkz: suskun tanıklar salonu)

yerli film denince aklıma hep aynı klişeler geliyor ama bir o kadar da hayatın içinden geliyorlar. iyi bir senaryo, doğal oyunculuk ve içten diyaloglar olunca gerçekten güzel işler çıkıyor. bu kadar emek verilmişken desteklemek lazım, kendi hikayemizi kendi dilimizden izlemek güzel.

son dönem yerli filmlerinde karmaşa hep aynı, iyi senaryo ve oyunculuk dengesini bulamıyoruz maalesef.

ailecek izledik, koca koca adamların fedakarlık yapmasını anlatıyor ama gelin kaynana kavgasını es geçmişler, gerçekçi değil yani.