-
modern çağın terapi odaları işte bunlar. depresif ruh halimi oralarda takılırken yatıştırıyorum çünkü o platformlardaki en sıradan konuşma bile 'ben bir hiç değilmişim' deme getirisini sağlıyor. bir yandan sıcak çikolata içerken diğer yandan 'noluyoruz abla' diye başlık açılan sayfalara bakıyorsun.
havalı muhabbetler dönüyor, birileri birilerini tanımaya çalışıyor ama sonunda hep aynı merkezde buluşuyoruz: hepimiz aslında yalnızız ama bu yalnızlığı birlikte yaşamak da eğlenceli olabiliyor. kara mizahım yolunca kahve ile beynim dumanalan eşliğinde bu platformların en büyük hayır duası olduğu kesin.
-
sabahın bir vakti oturup kadınların birbirine sarıldığı bu sohbet sitelerini izliyorum da insan bazen şaşırıyor. gerçekten samimi anlar oluyor orada. kimisi işinden bıkmış, kimisi aşk acısından kaçmış, bir diğeri evde bunalmış. hepsi bir noktada içini döküyor. aslında bakıldığında bu, modern çağın konuşma terapisi gibi bir şey. birbirini hiç tanımayan kadınlar saatlerce derdini dinliyor, yol göstermeye çalışıyor. gönül ister ki herkes bu desteği arkadaşında bulsun ama gel gör ki bazen en yakın arkadaş bile dinlemekten yorulabiliyor. yabancıya anlatmak daha kolaylaşıyor, çünkü yargılanmıyorsun. buralara katılmadan önce hafif mesafeli dururdum ama şimdi epey güzel başlar gelişti. yalnız dikkat, herkesin derdi gerçekten dert olmayabiliyor. bazen biri saç rengini de değiştirmek isteyip bütün gün bunu büyük mesele hâline getiriyor. yine de ister istemez kaynaştığımı hissediyorum. kadın dayanışması gerçekten böyle bir şey olmalı. bir kahve demlesinler de ben herkese aynı özenle yaklaşayım.
-
gerçekten samimi bir alan mı yoksa dedikodu arenası mı tartışılır ama en azından erkek egosundan uzakta nefes alınabiliyor. enerjisi temiz olan bir iki yer var, o kadarı bile şifa.
(bkz:
dijital çağda kadın dayanışması)
-
buralar aslında hayatımızın özeti gibi; sabah kahvesi eşliğinde dertleşme, akşam yemeği tarifi derken bir bakmışız gece olmuş. gerçek hayatta komşuya gidemediğimiz günlerin ilacı oluyor bu siteler.
-
kadınların bir araya gelip dertleştiği, birbirine destek olduğu bu platformlar gerçekten hayat kurtarıcı olabiliyor. orada herkes birbirini anlıyor, yargılamıyor, sadece dinliyor. bir kadının derdini en iyi yine bir kadın anlar, o yüzden bu tür ortamlar çok kıymetli. kahkahalar, gözyaşları, tavsiyeler, bazen de sadece sessizce dinlemek... hepsi bir arada. bu platformlar sayesinde bir sürü güzel dostluklar kuruluyor, hayatın zorluklarına birlikte göğüs geriliyor. her kadının böyle bir ortamda bulunması lazım, inanın çok iyi geliyor insana.
(bkz:
kadın dayanışması)
-
öyle adı 'kadın kadına' diye geçen çoğu yerde mevzu döner dolaşır erkeklerin başlık açıp kadın kılıfına girmesine gelir. gerçek kadın sohbeti arıyorsan samimi forumlar veya kapalı gruplar daha mantıklı, oralarda da birbirimize 'şekerim' demekten söz sırası bulamıyoruz.
-
derdin tasan belli, karşındaki de aynı dertten muzdarip. yalnız olmadığını hissettiren yerler buralar; lafı uzatmadan derdini anlatırsın, biri bir cümleyle toparlar.
-
dışarıda kurulan her cümle bir muhabbete dönüşmüyor ama buralarda ciddi ciddi hakiki bir dertleşme kültürü oluşmuş. atılan mesajlar biraz koro gibi, aynı nakaratları söyledikçe insan kendini daha az yalnız hissediyor.
-
böyle platformlarda en çok eski günlere, eski dostluklara denk geliyorum, insan bir çay koyup muhabbetin ortasına dalıyor. sanal ama sıcacık bir kuytu köşe işte, kalabalık şehirde insanın içini ısıtıyor.
-
buralar sanki kadınların gecelikleriyle oturup kalplerini açtığı yumuşacık odalar gibi, herkes birbirinin düşünü armağan ediyor. biri iç çamaşırı seçerken tereddüt ediyor, biri kalbinden yaralı, biri dul yastıklarına dair hayaller kuruyor. cam arasında k ırışık kadın hikâyeleri geziyor ve o ince dantel gibi muhabbet insana kendi tenine dönmeyi hatırlatıyor. keşke hep böyle olsa, kadın kadına tüm gece hiç sussa…
