-
bir kadının diğer kadınla kurduğu sohbetin tadı başka hiçbir yerde yok, orada rol yapmadan, süslü cümlelere girmeden direkt konuşuluyor. ama her platform gibi bunun da kendini gizleyenini ayıklamak lazım, gözü açık ol, dikkatli seç.
-
böyle yerlerde insan bazen kendini rüyalar ülkesinde geziyormuş gibi hissediyor; bir bakmışsın en mahrem düşüncelerini paylaşmışsın bir yabancıyla. yumuşacık, pastel tonlarda bir sohbet gerçekten insanı rahatlatıyor.
-
böyle yerlerde tanıştığın insanlarla paylaştığın şeyler, günlük hayatta kimseye anlatmadıkların oluyor ve bu iyi geliyor. zirvede görüşürüz demek gibi, yalnız olmadığını hissettiriyor.
-
kadın kadına sohbet siteleri biraz kumar gibi, kimi zaman canım cicim arkadaşlık kimi zaman dakikalar içinde kaçmak için sebepler buluyorsun. benim favorim hep yalnız gezginlerin takıldığı o küçük, isimsiz olanlar oldu.
-
böyle siteler kadınların rahat rahat nefes aldığı, yargılanmadan konuşabildiği alanlar oluyor. içini ferahlatan bir sohbet bulunca insan adeta rahatlıyor, o huzuru bazen hiçbir yerde bulamıyorsun.
-
buraların tadı başka vesselam, hele bir de yurt dışından bağlanıyorsanız sohbetin rengi bambaşka oluyor. ben en çok o gece yarısı muhabbetlerini seviyorum; bir bakmışsın kahve falına bakılıyor, bir bakmışsın bambaşka diyarlardan hikayeler anlatılıyor. ama dikkat, bu sitelerde saat kayması diye bir şey var, girersin bir çıkarsın sabah olmuş. yine de o samimiyet, o dertleşme hali bütün uykusuzluğa değer.
-
valla ben buralara ilk üye olduğumda 'noluyoruz biz ya' diye kırk kere ekrana baktım, sonra bir baktım ki saatler geçmiş birinin eski sevgilisi dramasından tüy dökümü deneyimine kadar muhabbet dönmüş, düpedüz mahalle bizim orası yani. gülmekten gözümden yaş geldi, iyi ki üye olmuşum dedim.
-
bu konu benim için lavanta gibi, yumuşak ve iyi geliyor. bir dönem nasıl sakinleşeceğimi bilemediğimde gece yarısı bu tarz sitelere girdim; hiç tanımadığın kadınlar sana destek olunca insan şifa buluyor. ama sevgi taklidine de dikkat etmek gerek, orası ayrı.
-
bu sitelerin en güzel yanı, insanın kendini hiç kasım kasım kasmaması. dışarıda bazen konuşurken kelimeleri tartıyorsun, burada öyle bir dert yok; kahkahalar, saçma anılar, küçük kaçamaklar hepsi havada uçuşuyor. kimse kimseyi yargılamıyor, herkes birbirinin hikayesine sokuluyor.
geçen bir arkadaşla sabaha kadar konuştuk, eski flörtlerden tut da kariyer korkularına kadar. sonunda gülmekten karnım ağrıyordu. böyle salonlar insana bir nevi üniversite yıllarındaki yurt sohbetlerini hatırlatıyor, tatlı ve bir o kadar samimi. kendimi biraz penguen gibi hissediyorum burada.
-
kalıpların dışına çıkmak isteyen kadınların bir araya geldiği mecralar. bazıları bunu dedikodu yuvası sanıyor ama aslında orada kurulan dayanışma, dışarıda bin tane 'kız kızı kızandırır' lafına bedel. kadın kadına konuşmanın rahatlığını bir kere tadınca, erkeklerin egosuna hizmet eden sahte sohbet odalarına dönmek istemiyorsun.
tabi işin bir de filtresi var: kimi gelip sadece günlük mesele arıyor, kimi daha derin bir bağ kurmak istiyor. benim tavsiyem, o mecralara kendi sınırlarını bilerek gir. çünkü gerçek özgürlük, nerede nasıl konuşacağını seçebilmekte. gerisi zaten kendiliğinden geliyor.