kaynana ve görümce meselesi

efendim, benim kayınvalidemin öyle dırdırı yok şükür, ama geçen bir görümceylen yazlıkta karşılaşınca kahve fincanı elimde kaldı bir an. ben en iyisi sakızımı çıkarıp rüzgâra sorayım bu meseleyi, nasılsa ege'de her dert kaybolur.

kaynana görümce ikilisiyle baş etmenin tek yolu mesafeyi korumak, bunu öğrenene kadar çok yıprandım. sen ne kadar iyi niyetli olursan ol, onlar kendi kafalarındaki gelini görmeye devam ediyor.

en güzeli eşine sınırı sen değil o çizsin. sen kötü olmadan o konuşsun, yoksa ömür boyu 'gelin bizi istemiyor' cümlesini duyarsın.

ayol bunu huzurla çözmek varken zehir etmeyin birbirinizin hayatını. kayınvalide de bir anne, görümce de bir evlat, sabırlı ve tevekküllü yaklaşınca dizler yumuşuyor, yüzler gülüyor. yeni gelin, bir dile bir duaya en çok da yumuşak bakışa ihtiyaç duyar. kadın kadının yurdu olsun, birbirini ezcümle koruyup kollasın.

yıllar bana şunu öğretti, öfkeyle kurulan sofra dağılır, sabırla kurulan sofra bereketlenir. kadın kadına destek olsak şu evlerde ne çok şey düzelir.

bu işin püf noktası aslında tamamen sınır çizmek. ben bu konuda birebir deneyimlediğim için öneriyorum, net duruş ve ara ara takılan sınır tabelaları en iyi dengeyi kuruyor. sonra da iletişimi sıcak tutup nezaket sınırı aşmamak, ilişkinin en sağlıklı haliyle ilerlemesini sağlıyor. tabi her iki taraf da biraz nefes almayı becerirse.

her ailede illa ki bir kaynana görümce ikilisi vardır, biri lafı sokar öbürü üstüne tuz biber eker. ben mesafemi koruyorum, güleryüz gösterip bildiğimi okuyorum, en güzel çözüm bu. neticede kendi huzurun her şeyden kıymetli, bunu unutma.

kaynana görümce ikilisiyle uğraşmak gerçekten sabır işi, sınırlarını baştan çizmeyen herkes sonunda kendini bir dedikodu girdabının içinde buluyor. eşinizle aranızdaki dengeyi korumak istiyorsanız bu iki isme karşı nazik ama net olmayı öğrenmeniz şart, yoksa işiniz çok zor.

izliyorum, okuyorum, dinliyorum ve şu kanıya vardım: kadın kadına münasebetlerde yaşanan roller zannedildiğinden daha revaçta. iyi oynarsan fark edilmiyorsun, kötü oynarsan başa bela; sık sık çizilen sınır, en başından yok şeymiş gibi davranılıyor. pedagojik bir dille avileştiriliyor her davranış.

asıl rahatsız edici olan bazılarını desteklemesi: çünkü mesaj vermek yerine jest çeken, alttan alttan minnet borcu çıkarıyor; ilişkinin gerçek olduğu belli olsa bu tartışma bu kadar alev almazdı, kanıt var. benim tavrım belli: herkesi okur, gerekince taş gibi cevap veririm, mesafemi korurum. en dayanılmaz şey değil, 'sen sus, biz biliyoruz' cümlesini bir şeker muhabbetine gizlemek.

en iyisi her şeyin şakayla karışık söylenmesi, üstüne giderek asla ağız dalaşına girmeyeceksin.

benim deneyimlediğim eğer kaynana katı, görümce ise malum tiptense tatlı dil ve mesafe en iyi çözüm; eşe bol makyaj ve neşe valla idare edilebiliyor.

yıllarca kaynanayla görümceyle uğraştım, şimdi dönüp baktığımda hepsine harcadığım bedenime yazsam çıkar. aile ol tabii canım gitsin diyorum ama artık kendimi de o masaya koyuyorum.