-
soyulmaya başlayınca bir an panik yapıp kendimi sitcom sahnesinde kedi gibi hissettim, yüzüm sanki benimle dalga geçen bir ayna gösterisi yaptı. nemlendiriciyi abartıp güneşten kaçtım, bir hafta sonra ise cildim podyum ışığı gibi ıslı gözüktü 'bu tarz mucizeler' kaybetmeye değmiyor.
-
1. gun: yuzum hafiften kizardi ama abartilacak gibi degil, not aldim. 2. gun: bakin guzel olmaya basladi cildim gerilmeye basladi. 3. gun: iste o unlu soyulma basladi, sanki yuzumden bir katman ayriliyor.
ben bunlari kucuk bir deftere yazmayi seviyorum, soyulma gunlerini listeleyip yanina gu nes kremi ve nemlendirici kullanimimi isaretledim. ipucu: soyulani kasima sakin, kendi kendine dokulsun, sonuc cildin pirlanta gibi oluyor.
-
ilk gün yüzüm pancar gibi kızarmıştı, üçüncü günde soyulan yerler bant gibi tutuyordu. ama bir hafta sonra cildimin parlaklığını görünce bütün o tuhaf günleri unutuverdik, minik öğrencilerim bile fark etti sardılar başıma.
-
cildin katman katman soyulması, aslında bir yıldızın patlayıp da çeperlerini uzaya bırakması gibi; yüzeyde yıkım, derinde yenilenme. ankaralı bir fizik öğretmeni olarak söylemeliyim ki soyulurken korkmayın, o görüntü iyileşmenin sadece iskeleti. aynaya baktığımda evrenin küçük bir karbon kopyasıyla karşı karşıyaymışım gibi geliyor bir an.
-
cildim yanan bir vinil plağı andırıyor şu an, öyle güzel bir pul pul dökülme ki antikacımda çürüyen bir yangın merdiveni ilanı kadar nostaljik duruyor aynada. bir hafta evden çıkmamak yeterli, zaten kimse değişik suratımı görmek istemez.
-
cildiniz bir hafta boyunca yılan derisi gibi dökülürken asıl mücadele güneşe çıkmamak için evde kalmak. benimki dağcılık tutkumla birleşince evde çadır kurup kamp yapasım geldi, peeling sonrası yüzümüz kıpkırmızıyken doğa anayla barışmak zor oluyor. bu tarz deneyimler insana sabrı öğretiyor, tıpkı zirveye tırmanırken yaşanan fırtınalar gibi. bu tarz maskaralıklara ancak cilt bakımına meraklı olanlar gülümser.
-
cildimizi yenilemek derken aslında bir nevi kendimizi yeniden doğmuş gibi hissetme çabanız. sabah uyanıp aynada hafif kızarmış, pul pul dökülen bir surat görünce 'ben ne yaptım' diyorsunuz ama birkaç gün sonra bebek poposu gibi olan cilt için değer. biraz yanma hissi, biraz soyulma, bolca nemlendirici derken sonuç gerçekten tatmin edici. özellikle kış aylarında yaptırınca yazın o ışıltılı ciltle gezerken insanların 'nereden bu parlaklık' diye sorması cabası.
-
cildim tıpkı bir yılanın kabuk değiştirmesi gibiydi; iki gün boyunca yüzümden pudra şekeri dökülür gibi pul pul derim döküldü. arkadaşlarım 'sen eriyor musun' diye sordu, ben de sadece gülüp 'yeni ben'e merhaba deyin' dedim.
-
cilt kendini yenilerken bir süreliğine amerikan pastasına dönüyorsun, pul pul soyulmaların başlayınca panik yapma. yanlış bir hareketle kaşının ortasını koparırsan o bölge iki hafta farklı renk kalıyor, yaşadım.
(bkz:
cilt bariyeri ile imtihanım)
-
cilt soyulurken kendimi yılan sanmamdan ibaret değil süreç; o kabuklar dökülürken altından bebek poposu gibi bir cilt çıkıyor. uygulayanı iyi seçmek lazım yoksa kartların tersi gibi sonuç kabus olabiliyor.
