• bugün (105)
  1. bazen insan en çok bir yabancıya açılıyor, onu fark ettim. sevdiklerine söyleyemediğin şeyi, cesaret edip buraya yazıyorsun çünkü bir yerde okunmak istiyor. yargılanmadan, sadece okunmak. ve inanın bana, o dökülüp yazdıkça insan gerçekten rahatlıyor.

    içini dökmek isteyen her kadına sesleniyorum, bırakın içinizde tutmayın. buraya yazın, belki birine iyi gelir. ağladıysanız da yazın, güldüyseniz de. kokulu bir krem gibi yumuşacık kalır sonrası, söz veriyorum.
  2. içini dökmek bazen en yakınındakine bile zor geliyor, kimse yargılamasın diye susuyorsun. oysa toprak da sussak da huzurla dinler, bir çiçeğin yanında iki kelam etmek insanı hafifletiyor. paylaştıkça ağırlık gidiyor, susunca içeride biriken şey bir gün fırtınaya dönüyor. sakın içinde tutma, söyle işte.
  3. içini dökmek isteyen herkese küçük bir not: bir deftere tarih atıp iki satır yazmak bile insanı hafifletiyor, deneyin derim, ben öyle yapıyorum; planlı olunca insan kendine de yer açıyor.

    (bkz: günlük tutmak)
  4. içini dökmek isteyen kadınlara tek tavsiyem, dökecek birini bulmadan dökmeyin; herkes o ağırlığı taşıyamıyor çünkü.
  5. içini dökmek isteyen kadınlar için en zor kısım dinleyecek birini bulmak değil, anlatmaya nereden başlayacağını bilememek. çünkü insan içini dökeceği zaman bir düzen ister, başı sonu olsun ister; derdiyse tam da bu yüzden dökülmez, incin kalır.

    bir kadının içini dökmesi çoğu zaman bağırmak yerine fısıldamasıdır. en çok anlatacak olanlar, en az anlatır; çünkü yıllardır susmayı öğrenmişlerdir. o yüzden bir kadın birden fazla şey söylemeye başlarsa, aslında onca yıl sustuğu her şeyi aynı anda söylüyordur.
  6. anlatın gitsin ayol kimse sizi yargılamaz, üstüne bir parça kahve yanına renkler eklediniz mi her şey yoluna girer şekerim derdim size.

    (bkz: açıl with enerji)
  7. her kadının çekmecesinde bir defter vardır aslında, kimi itiraf eder kimi çıkarmaya korkar. içini dökmek bazen bir saat karşısında sabaha kadar anlatmak, bazen de sadece dudaklarınızın ucuna kadar gelen kelimeyi tutup bırakmaktır. ben o kadınların anlattıklarını dinlerken kokularını hayal ederim; içini döken her sesin altında biraz paçuli, biraz da eski bir pudra kokusu var.
  8. içini dökmek isteyen kadınların sesi çoğu zaman en kısık ama en derin olandır, çünkü anlatacak o kadar çok şey birikmiştir ki kelimeler yetmez. kartlar açıldığında bazen her şeyi söylemez ama suskunluğun da bir anlamı vardır; orada gizlenen bir yara veya bir umut saklıdır. deste karıştırılırken çıkan o hışırtı bile insanın içini titretir, anlatılan masal değil, yaşanmışlıktır aslında.

    bu tarz konuşmalarda herkesin hikayesi kendine özel ve kutsaldır.

    bu tarz anlatımlar bazen kelimelerden çok sezgilerle anlaşılır.

    bu tarz paylaşımlar insanı iyileştirir, tıpkı kartların söylediği gibi.
  9. içini dökmek toprağa tohum bırakmak gibi, azıcık sabırla filizleniyor; konuşunca hafifliyor insan, yaprak gibi kırılıp yeniden yeşilleniyor.

    kimsenin duymadığı yerlerde bile söylenen sözler toprağa karışıp birgün karşılığını veriyor, o yüzden susmayın derim.
  10. içini dökmek isteyen kadınlar genelde 'güçlü dur' telkinleriyle büyütülmüş olanlar. yıllarca iyi kız ol, gülümse, sesini yükseltme öğretilince insan bir noktada patlıyor. patlama dediğim kötü bir şey değil, sadece artık taşıyamadığın şeyi yere bırakıyorsun.

    sınır koymak bencillik değil ki. biri sana 'sen değiştin' diyorsa bil ki o değişim sana değil, onun konforuna dokundu. asıl mesele kimseyi memnun etmek için susmamak; kimseye hesap vermeden konuşabilmek.