yalnızlık hissiyle baş etme yolları

aslında yalnızlık da tıpkı karanlık gibi; ne kadar çok bakarsan o kadar derinleşir. belki de yapman gereken, gökyüzüne biraz daha sık bakmak.

bence en güzel yöntem kendinize küçük bir rutin oluşturmak. mesela her sabah sahile inip denize bakmak akşamüstü de bir kahve eşliğinde kitap okumak insanı rahatlatıyor. etrafınıza bakınca aslında yalnız olmadığınızı fark ediyorsunuz pazardaki teyzenin muhabbeti bile iyi geliyor. yok eğer hala sıkılırsanız küçük teknenizi alıp mavi sulara açılmanın keyfini bir deneyin derim.

küçük bir hobi edinmek iyi geliyor mesela yemek yapmak ya da bitki bakmak. insanın kendine vakit ayırması şart başkasına bağımlı olunca olmuyor. bazen yalnızlık sadece dinlenme ihtiyacıdır.

bazen bir fincan kahve bazen de kendine random bir randevu ayarlamak işe yarıyor. mesela bilmediğin bir sergiye git, sevmediğin birini de kendi kendine eleştirirken bulursun kendini, eğlenceli oluyor.
(bkz: kendine zaman ayırmak)

bence en etkilisi kendine rutin oluşturmak o boşluğu dolduruyor. acil nöbetlerden sonra eve gidip bir fincan kahve yapmak bile iyi geliyor insana.

kendi şirketimden sıkılmam, çünkü kendimle aram iyi; ama kimseye muhtaç olmadan da bazen bir fincan çayın sıcaklığına sığınmak gerekir. yalnızlık, doğada yalnız gezen bir dişi kurt gibi güçlü olmayı öğretir.
(bkz: kendiyle barışık olmak)