yabancı bir bilim adamı

hayatını bilime adamış insanları okumaktan büyük haz alıyorum. kütüphanelerde geçen yıllar, laboratuvarda ağaran saçlar... insanın bir şeye hakikaten iman etmişçesine bağlanması ne incelikli bir hâl. hanım efendilik sadece sofrada çatalları düzgün yerleştirmekle olmuyor, bir işe adanmak da öyle zarif bir davranış ki.

alim insanın eşi olmak da bir sanat derim hep. sabah kahvesini hazırlarken, yazıya gömülmüş hâline tiritmeyeyim diye sessiz adımlarla dolaşmak gerek. büyük işlere hayat arkadaşlığı etmenin de kendine has bir edebi vardır, kimse söz etmez ama.

onun çalışmalarına bakınca insan kendini bir teleskopun merceğinde asılı kalmış gibi hissediyor, ışık yılları içinden sana bakıyor. bu tarz bir merak insanı gece boyu uyanık tutuyor, yıldızlara kaçmak istiyorsun.