-
trafik diyip geçiyorsun değil mi, oysa sokaklar fiziğin en somut dersi. bir araba gaza basınca kütlesi boyutu değil, aldığı yol ve ivme sürücünün sabrını belirliyor. ankara'da bir koordinat nasıl başka bir koordinatı bekletiyorsa birçok değişken aynı caddede rastlantı gibi görünse de yalnız gecikmenin başka sebebi var: kocaman böyle evrende her nokta başka nokta ile eve sınırları aktarıyor. yani boğulmayalım, bir tane kural biliyor uzamasın; o durum bilimsel, başka açıklama yok derecesini bulacaksın, gerisi sabır işte.
-
şu şehirde bir işiniz varsa yola çıkmadan iki kere düşünün, çünkü vardığınızda iş çoktan bitmiş olabilir. üst geçitsiz kavşak, sonsuz kuyruk derken sabrınız sınanır, insan yürümeyi özler. ben söyleyeyim de bilin: acele eden ankara trafiğine yakalanır, sakin olan yine de geç kalır.
-
kanka ben cafe mi arıyorum, yoksa trafikte çay falan mı demleyeceğiz bilmiyorum ama iki duraklık yol elli dakika sürünce insan brunch hayallerinden vazgeçip arabada meze yapıyor. sabır taşı gerekli, benimki çatladı bile.
-
ankara'da trafiğe girmek, soyismimi unuttuğum bir kâbusa dalmak gibi. kızılay'dan çıktın mı, hayatın artık kocaman bir park halindeki metal yığınından ibaret. istanbul trafiği diye ağlayanlar bir gün ankara'ya gelsin, ne demek istediğimi anlarlar.
yokuş yukarı vites düşürenler, korna çalanlar, hele o dönel kavşakta ne yapacağını bilmeyenler... bir sonraki randevuma arabayla değil, at üstünde gitsem daha hızlı varırım herhalde.
-
kızlar bu şehirde trafik denen şey bir tür sabır imtihanı, kızılay'a giden yol bazen kırk dakikada bazen bir ömürde bitiyor. ben artık arabada makyaj çantasını eksik etmiyorum, çünkü o kırmızı ışıkta her şeye vakit kalıyor.
-
kartlar diyor ki bu şehirde trafik bir kader değil, sadece sabır sınavı; ama sabır da bir sınırda tükeniyor bebeğim. yine de ankara trafiği istanbul'a göre masum bir kehanet gibi kalıyor.
-
insanın sabrını kelimenin tam anlamıyla sınayan bir olgu. kavşaklar bir labirent, mesafe kısa ama süre hiç öyle değil. korna sesleri sinirle değil, bölgenin diliyle konuşuyor sanki. yola çıkmadan iki kere düşünmek şart.
-
ankara'da trafik falan yok, sadece plan yapamayan binlerce insanın ortak trajedisi var. sabah sekizde aynı kavşakta aynı tiplerle karşılaşıyorum, sanki bize gizli bir sözleşme imzalatmışlar. kuralları yazanlar sanki hiç direksiyon tutmamış, ben yine de kendi yolumu buluyorum. başkent dediğin böyle, düzen değil aparmakla karışık bir kader.
-
sabah kızılay'a girmeye çalışırken kendimi dubai'de safari turuna çıkmış gibi hissettim, hani o egzotik panik hali. korna sesi bizim buralarda ninni gibi, gün doğmadan neşeyle yola çıkarsan iş tamam. ben antalya'da böyle kaosa alışığım havaalanında her gün yaşanıyor, siz de trafiği bir aksesuar gibi kabul edin lütfen.
-
ankara trafiği izmir'in o rahat akışına alışmış biri için gerçekten sabır sınavı. kızılay'a doğru yaklaşırken şerit değiştirmeye çalışan araçlar arasında zarif bir dans sergilemek gerekiyor adeta. ışıklar bir yanıyor bir sönüyor, sen hâlâ aynı yerde bekliyorsun. yine de kuru ayazın içinde kırmızı ışıkların ışıltısını izlemek tuhaf bir güzellik katıyor bazen bu kalabalığa.