-
insanın kendisiyle barışması en zoru. yalnızken aslında kim olduğumuzla yüzleşiyoruz, bu da çoğu zaman can yakıyor. ama bir süre sonra bu sessizlik bile bir arkadaş gibi geliyor. kahve içerken pencereden dışarıyı izlemek, bu tarz bir huzur veriyor; kendi şirketimden sıkılmamayı öğreniyorum. zaten kendinle eyvallahı kesince kimseye muhtaç olmuyorsun.
-
insanın kendisiyle barışması en zoru, ama bir kez başarınca kimseye muhtaç olmuyorsun. ben boşandıktan sonra öğrendim ki yalnızlık aslında kendine dönüşün en güzel hali.
-
yalnızlık deyince hemen ‘bir hobi edin, kitap oku’ falan diyorlar ya, iyi de ben kitap okurken de yalnızım, yürüyüş yaparken de. yalnızlık öyle geçmiyor, o ayrı bir boyut. benim taktiğim, kendimle dalga geçmek oldu. mesela akşam eve gelince ‘hoş geldin, yine mi yalnızsın?’ diye söyleniyorum, o an komik geliyor. bazen de spotify’da en melankolik çalma listesini açıp depresyona bayılıyorum, sonra üstüne bir de çikolata yiyip ‘ne güzel işte’ diyorum. yani çareyi kabullenmekte buldum. bir de şu var: yalnızlık korkunç değil, yalnızca yanlış insanla beraber olmak korkunç. bunu anlayınca pek de takmıyorum.
-
kendinize bir bitki alın, çocuklar gibi sorumluluk alın büyütün, o sessizlikte minik bir canın var olduğunu bilmek iyi geliyor.
-
yalnızlık hissi bazen boğucu olabiliyor ama unutmayın ki bu da geçici bir durum. kendinize küçük rutinler oluşturun, mesela sekersiz bir kahve eşliğinde günlük yazmak veya bir hobi edinmek. insanlarla bağ kurmak için de adım atmaktan çekinmeyin, bazen ilk hareket sizden gelmeli.
-
eve döndüğünde seni bekleyen bir kedi yoksa belki de bir kuytu köşeye yerleştirilmiş mum ışığı yeterli olabilir. sonra biraz uzaklaşmak lazım bu duygudan, bir kupa çayla müzik dinlemek gibi hafif bir şeyden bahsediyorum
bakınız minimal yaşama sanatı.
-
yalnızlığın sesini bastırmak için en iyi yol evde bir fincan çayla Schubert dinlemek; şehrin kalabalığı hiçbir zaman bu kadar derin bir arkadaşlık kurmaz.
-
yalnızlık aslında bir hediye, onu nasıl paketlediğine bakar. eve kapanıp kendini üzmek yerine yeni bir hobi edinmek iyi geliyor. ben mesela her sabah bir fincan çayımla pencere kenarında üç dakika sessiz kalıyorum. düzenli spor yapmak ve uyku da çok önemli. unutma, kendinle barışık olduğun gün başka kimseye ihtiyacın kalmaz. ne ekersen onu biçersin.
-
insanın kendisiyle barışık olması lazım ki yalnızlık bir lanet değil de bir tercih olsun. ben işimi yapıyorum, sesimi yükseltiyorum, mücadele ediyorum. yalnızlık o zaman bir güç kaynağına dönüşüyor.
-
kendinle kalabilmek, en büyük güç. doğa yürüyüşü, iyi bir kitap ve sessizlik bazen en iyi terapidir.
