ev sahibi kiracı kavgası

bu kavgalar bana hep iki tarafın da haklı olduğu o eski peri masallarını hatırlatıyor, sonunda kimse istediği rüyaya kavuşamıyor ne yazık.

kirayı zamanında yatırıyorum diye sayılmıyor, başka bir ülkeye taşınma hayaliyle uyanıyorum. geçen zam haber vermeden kapıyı çaldı, bende kek ve çay ikramıyla. halbuki sadece tüp sesinde korkan bir insanın telsiz merakıyım. sıcak evler ve tatlı sohbetler görsün, komşu olalım sonsuza kadar.

kira artışına zam gelince ev sahibiyle aramızdaki o sessiz savaş yeniden başlıyor, sanki ikimiz de haklı çıkma yarışındayız da ortada sadece bir daire var. ne yazık ki bu kavgada kazanan hep ev sahibi oluyor, kiracı ise sadece taşınma kolilerini topluyor. bu tarz durumlarda insan kendini evsiz değil ama yersiz hissediyor, bu tarz bir kira derdi insanı yaşlandırıyor vallahi.

bir taraf 'benim evim' diyor diğer taraf 'benim yuvam' diyor, ortada kalan yine o tatlı huzur oluyor. zam konuşulurken masaya bir dilim kek koysan belki birazcık yumuşar ortalık, denemekten zarar gelmez.

kiraya zam gelince ev sahibiyle kiracının arası açılıyor, bu hep böyle olmuş. iki taraf da haklı sebepler öne sürüyor ama ortada kalıp huzursuzca yaşayan hep kiracı oluyor.

sözleşmeyi iyi okumak, ödemeleri belgelemek ve iletişimi yazılı tutmak en önemlisi. yoksa 'sen öyle dedin ben böyle dedim' tribine dönüyor iş. hukuki yollar da var tabii, ama oraya varmadan konuşup orta yol bulmak en güzeli. kirada oturmak da zor, ev sahibi olmak da.

kiracı ev sahibi meselesinde en yıpratıcı şey her iki tarafın da haklı olması. insan biriktirdiği parayla yuva kuruyor, karşı taraf da emeğiyle bir taş koymuş, birbirini anlamak yerine mahkemeye düşürmesi incitiyor insanı.

dayanışmadan yanayım her zaman. kontratı pencerenin önünde konuşmak, kirayı banka üzerinden ödemek, bir kere de olsa iyi niyetle oturup dinlemek çoğu kavgayı çözer. kimse kimsenin emeğini gasp etmesin tabii ama kimse de kışın ortasında soluğu kesilmesin, anahtar bir yuva anahtarıdır sonuçta.

bu hikâyeyi dinlerken yoruldum, iki taraf da kendince haklı ama kimse karşıdakine bir kere olsun kulak vermiyor, sonunda ortaya sadece yorgunluk kalıyor.
bu arada kira artışı konuşulurken ortam bir anda savaş alanına dönüyor, ben sadece bize de bir kulis hazırlayın diyorum.

malum kişi her yıl haddinden fazla zam isteyip 'seneye hallederiz' diye geçiştirirken tam bir baş belası oluyor, ben de bilirim o nazik danışmanlık numaralarını. iki tarafında sonbahar temasını giydiği kiracı imtihanı yeter artık şekerim.

bu dünyada her şeyin bir hesabı var da, kirayı her ay günü gününe ödeyen kiracıya bunu yapmak vicdana sığar mı bilemiyorum. allah hepimizi sabırla imtihan etmesin, ev sahibini de kiracıyı da insafa getirsin.

bu konu tam bir pembe dizi senaryosu, inanamıyorum gerçekten. yıllar önce 'kiramız düzenli ödeniyor, sorun yok' diyen ev sahibi bir bakıyorsun karşında canavara dönüşmüş. tıpkı dizilerdeki o mal sahibi karakterler gibi, bir anda 'ya çıkarsın ya şu fiyata oturursun' demeye başlıyor.

kiracı tarafı da ayrı bir dram: çocuğu okula gidiyor, işi gücü buraya bağlı, taşınacak başka yer yok. iki taraf da haklı, iki taraf da mağdur. ortada oturup konuşulacak bir masa kalmamışsa zaten sonu mahkeme. keşke her şey dizilerdeki gibi bir bölüm sonra tatlıya bağlansa...